Volgens de Volkstelling En Huisvesting 2005, waren er 21.040 personen die verklaarden zij één of andere vorm van onbekwaamheid op lange termijn hadden. 51.6 per cent hiervan waren mannetjes, en grootste aandeel - 38,1 per cent - was op de leeftijd van 65 en ouder. De gemeenschappelijkste onbekwaamheid was een fysiek stoornis, met 32,0 per cent van het totaal dat dit aanhaalt. Deze vorm van onbekwaamheid was gemeenschappelijkst voor alle personen op de leeftijd van 25 en ouder, terwijl voor personen van onder 25 visuele en intellectuele impairments het gemeenschappelijkst waren, gevolgd door fysiek.

Er was een totaal van 17.640 personen - 12,6 per cent van de totale bevolking die in privé huishoudens leeft - die in een privé huishouden leefden waar een persoon met een handicap ook verbleef. 83.1 per cent hiervan leefden in een huishouden met één persoon met een handicap, 14,9 per cent in een huishouden met twee personen met een handicap, en de rest in een huishouden met 3 of meer personen die een onbekwaamheid hebben. De meerderheid van personen die een onbekwaamheid hebben was inactief (81,7 per cent), waarvan 41,7 per cent werden teruggetrokken. 15.3 per cent van deze bovengenoemde personen werden zij aangewend in 2005.

Tussen 1991 en 2006, namen het gemiddelde de overheidsuitgaven op onbekwaamheidsvoordelen als percentage van overheidsuitgaven op alle voordelen van 1,6%. Dit cijfer was het hoogst in 1992, waar de uitgaven op onbekwaamheidsvoordelen omhoog 1,8% van het totaal maakten.