Κατά τη διάρκεια του κρύου μήνα Φεβρουαρίου ο δυνατός αέρας ήταν με χειρότερη μορφή του. Η συνέπεια αυτού ήταν ότι η μεταφορά μεταξύ της Μάλτας και Gozo πέρασε δυσκολία. Πολλοί εργαζόμενοι Gozitans ήταν "παγιδευμένοι" στη Μάλτα ενώ πολλοί της Μάλτα αυτοί "φυλακίστηκαν" σε Gozo.

Αυτό δεν σημαίνει παρά μόνο τη δυσχέρεια. Δεν είναι την πρώτη φορά και δεν θα είναι την τελευταία τόσο η κακοκαιρία σταματά με τη βάρκα, όμως τα ταξίδια και από μπορούν πάντα να γίνουν με το ελικόπτερο.

Ακόμα, κάποιος απόσχει από τη χρησιμοποίηση της υπηρεσίας ελικοπτέρων επειδή η τιμή είναι πάρα πολύ ακριβή για το μερικό και όχι καθεμία μπορεί να αντέξει οικονομικά τις υπερβολικές αμοιβές.

Δεν είναι καμία κατάπληξη επομένως που το χειμώνα, ένα σκέφτεται δύο φορές πρίν πηγαίνει σε Gozo. Σε αυτές τις περιστάσεις, το ένα αναρωτιέται εάν δεν είναι πάρα πολύ για να ζητήσει από την κυβέρνηση Lawrence Gonzi για να επιχορηγήσει αυτά τα ταξίδια για να τα καταστήσει φτηνότερα.

Φυσικά, κατά τη διάρκεια του θυελλώδους καιρού η υπηρεσία ελικοπτέρων είναι πιό σε ζήτηση. Επομένως, η επιχορήγηση της υπηρεσίας ελικοπτέρων θα οδηγούσε στην κυβέρνηση που παρέχει μια κοινωνική υπηρεσία στο κοινό.

Αυτό είναι τι που έχει μια κοινωνική συνείδηση είναι όλος περίπου! Η παραγωγή των καρτών ταυτότητας για εκείνους που θέλουν να επιστρέψουν στο νησί τους είναι το πραγματικό "πιστοποιητικό" εκείνοι που χρειάζονται πραγματικά αυτήν την υπηρεσία.

Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει συχνά. Αλλά φανταστείτε την κατάσταση όταν εμφανίζεται αυτό το είδος ατυχίας στους εργαζομένους Gozitan που είναι "κολλημένοι" στη Μάλτα και οι της Μάλτα εργαζόμενοι είναι "παγιδευμένοι" σε Gozo κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Ελπίζω ότι αυτή η πρόταση δεν θα αφορήσει τα κωφά αυτιά αλλά θα ληφθεί υπόψη. Σίγουρα ένας εργαζόμενος πρέπει να έχει κάποια υποστήριξη από την κυβέρνηση σε αυτό το θέμα.